สถานที่ตั้ง ตำบลเกาะปันหยี อำเภอเมือง จังหวัดพังงา
พิกัดทางภูมิศาสตร์ที่ เส้นรุ้ง ๘๐ องศา ๒๑ ลิปดา ๓ ฟิลิปดาเหนือเส้นแวงที่ ๙๘ องศา ๓๐ ลิปดา ๒๒ ฟิลิปดาตะวันออก

ประวัติความเป็นมา
นายเอเตียร์ เอ็ดมองต์ เลอเนต์ เดอ ลาจงกิเยร์ ได้สำรวจและรายงานไว้เมื่อ พ.ศ.๒๔๕๕ นายเอ เอฟ จี คาร์ นักโบราณคดีได้วินิจฉัยว่าเป็นภาพเขียนก่อนประวัติศาสตร์

หลักฐานที่ค้นพบ
เขาเขียนอยู่ในเขตอ่าวพังงา อำเภอเมือง จังหวัดพังงา ภาพเขียนที่แหล่งนี้ เขียนตามความยาวของเพิงผาทางด้านตะวันออกของภูเขา ด้านหน้าของเพิงผาคือคลองเกาะปันหยี ภาพเขียนแบ่งเป็น ๗ กลุ่ม หรือ ๗ แหล่ง ภาพเขียนทั้งหมดอยู่ด้านตะวันออกของภูเขา เขียนด้วยสีแดง สีเหลืองและสีส้ม มีภาพคนเขียนเป็นโครงร่าง (Linear out line) ภาพระบายสีทึบ (Silhouette) นอกนั้นมีภาพสัตว์ ได้แก่ ปลา นก ตะกวด ค่าง ฯลฯ ซึ่งเป็นสัตว์ที่พบเห็นทั่วไปในบริเวณนี้
ตำนานพื้นบ้านจังหวัดพังงาเล่าว่า เดิมพระสังข์ทองในรูปเจ้าเงาะ (จากวรรณคดีเรื่องสังข์ทองของรัชกาลที่ ๒) ได้เหาะหนีนางพันธุรัตน์ซึ่งเป็นแม่เลี้ยงที่เป็นยักษ์ มาอยู่ที่เกาะแห่งนี้ นางยักษ์ติดตามมาทันก็ร้องเรียกหาพระสังข์แต่พระสังข์กลับถอยหนีขึ้นยอดเขานางเรียกเท่าไรพระสังข์ก็ไม่ยอมลงมา นางร้องไห้ด้วยความเสียใจ แล้วก็เขียนมนต์เรียกเนื้อเรียกปลาไว้ให้บนหน้าผาแห่งนี้ แล้วกลั้นใจตาย ภาพเขียนที่หน้าผาแห่งนี้ ก็คือมนต์บทดังกล่าวนั้นเอง

เส้นทางเข้าสู่เขาเขียน
เดินทางตามถนนเพชรเกษมจนถึงอ่าวพังงา ลงเรือที่ท่าด่าน ตำบลเกาะปันหยี